Grad jest opadem atmosferycznym o szczególnych właściwościach. Pod pojęciem gradu (gradzin, gradowiny) należy rozumieć lodowe bryły o nieregularnym kształcie, których średnica przekracza 5mm. Najczęściej powstaje w miesiącach letnich, w warunkach konwekcyjnych.

Definiując pojęcie gradu, warto zwrócić szczególną uwagę na minimalną średnicę lodowego opadu. Dość często zdarza się bowiem, że grad jest mylony z innymi zjawiskami pogodowymi, zwłaszcza z w przejściowych porach roku. W strefie klimatu umiarkowanego może wystąpić wówczas zjawisko krupy lodowej lub śnieżnej. Jednak w takim przypadku średnica ziaren nigdy nie przekracza 5mm.

Należy wyraźnie podkreślić, że opady gradu zaliczane są do najbardziej ekstremalnych zjawisk pogodowych. W dosłownie kilka chwil gradobicie może zniszczyć uprawy rolne, drzewostan leśny, budynki mieszkalne i pojazdy mechaniczne. Mało tego, intensywne opady gradu o dużej średnicy mogą realnie zagrażać zdrowiu i życiu ludzi i zwierząt.

Za niebezpieczne należy uznać bryłki lodu o średnicy przekraczającej 2cm. Taki rozmiar gradziny pozwala klasyfikować występujące zjawisko jako groźną lub ekstremalną burzę gradową. Największe zagrożenie stanowią gradziny, których średnica przekracza 5cm. Taki opad może wywołać uraz tkanek lub nawet trwały uszczerbek na zdrowiu. Trzeba jednak wiedzieć, że bryły lodu mogą osiągać znacznie większy rozmiar.

Ze względu na warunki, które muszą zaistnieć, by wystąpił mechanizm formowania się gradziny, opady gradu zwykle występują w ciepłych miesiącach i towarzyszą burzom lub intensywnym opadom deszczu. Wysoka temperatura inicjuje zjawisko parowania wody z gruntu. Para wodna dostaje się do kolejnych warstw atmosfery i zmienia swój stan skupienia, początkowo na ciekły, następnie na stały. 

Dane historyczne udowadniają, że opady gradu najczęściej występują w okresie od maja do października.

O ile czynniki meteorologiczne mają kluczowe znaczenie w procesie powstawania gradu, to należy podkreślić, że nie bez znaczenia jest też fizyczno-geograficzna charakterystyka obszaru. Zjawiskom tym sprzyja nieregularna rzeźba terenu. Wynika to ze znacznych różnic w jego pokryciu i ekspozycji oraz wilgotności podłoża. Te czynniki sprawiają, że proces wymiany energii między podłożem i atmosferą w warstwie granicznej ma niejednakowy przebieg. Oprócz tego silnie rozwinięte wiatry dolinne i górskie mogą doprowadzić do wystąpienia stref zbieżności, w obszarze których występuje wilgotna i głęboka konwekcja.

Inne czynniki pozameteorologiczne to:
– bliskie sąsiedztwo dużych zbiorników wodnych,
– niejednolite pokrycie terenu.

Najlepszym sposobem uchronienia pojazdu przed uszkodzeniem jest zaparkowanie w garażu lub pod wiatą. Jeżeli jednak samochód jest parkowany „pod chmurką”, warto poszukać podziemnego lub zadaszonego parkingu, np. przy galerii handlowej.

Co w sytuacji, gdy w okolicy nie ma takiego obiektu? Wówczas pozostaje nam podjęcie działań minimalizujących skutki występujących zjawisk. Dość dobrą ochroną dla karoserii i szyb okazują się specjalne pokrowce przeciwgradowe (im grubsze, tym lepsze). Jeżeli nie dysponujemy takim akcesorium, do zabezpieczenia auta można wykorzystać gruby koc, kołdrę lub firanę.

W pierwszej kolejności, należy skupić się na dachu. To właśnie ten element jest najtrudniejszy i najbardziej kosztowny w naprawie. Jeżeli wystarczy nam materiału, zabezpieczamy także maskę, szybę czołową i tylną. Pamiętaj, w pierwszej kolejności należy mieć na względzie własne bezpieczeństwo. Jeżeli gradobicie przybiera duży rozmiar i gdy towarzyszą mu wyładowania atmosferyczne, nie wychodź z domu.